#include <iostream>
#include <vector>

class Base {
public:
    virtual void info() { 
        std::cout << "Είμαι η Base" << std::endl; 
    }
    virtual ~Base() {} // Πάντα virtual destructor στη βασική κλάση
};

class Derived : public Base {
private:
    int array[10000];
public:
    void info() override { 
        std::cout << "Είμαι η Derived" << std::endl; 
    }
    void special_function() {
        array[9999] = 1;
        std::cout << "Ειδική λειτουργία της Derived!" << std::endl; 
    }
};

int main() {
    Derived* d = new Derived();

    // 1. Upcasting: Από Derived* σε Base* (Πάντα ασφαλές)
    // Γίνεται και αυτόματα, το static_cast το κάνει explicit.
    Base* b = static_cast<Base*>(d);
    b->info(); 

    // 2. Downcasting: Από Base* σε Derived*
    // Εδώ το static_cast εμπιστεύεται τον προγραμματιστή.
    // Αν το 'b' όντως δείχνει σε Derived, όλα καλά. Αν όχι, θα υπήρχε πρόβλημα
    Derived* d2 = static_cast<Derived*>(b);
    d2->special_function();

    Base* real_base = new Base();
    // Ο compiler επιτρέψει τη μετατροπη Base* -> Derived*. 
    // H d3 θα δείχνει σε αντικείμεν τύπου Base
    Derived* d3 = static_cast<Derived*>(real_base); 
    
    d3->special_function(); // ΚΙΝΔΥΝΟΣ: Runtime Crash

    delete d;
    delete real_base;
    return 0;
}