cpp:exception
Differences
This shows you the differences between two versions of the page.
Both sides previous revisionPrevious revisionNext revision | Previous revisionNext revisionBoth sides next revision | ||
cpp:exception [2019/05/06 07:16] – [Διαχείριση Εξαιρέσεων] gthanos | cpp:exception [2022/05/23 03:52] – gthanos | ||
---|---|---|---|
Line 1: | Line 1: | ||
- | ====== Δημιουργία | + | ====== Δημιουργία |
Ας εξετάσουμε την κλάση **Vector** που είδαμε στην ενότητα της υπερφόρτωση τελεστών. Ο προσδιοριστής //nothrow// σε συνδυασμό με τον τελεστή **new** μας υποχρεώνει να ελέγξουμε την επιστρεφόμενη τιμή του τελεστή **new** για να δούμε έαν έχει αποτύχει η διαδικασία δέσμευσης μνήμης ή όχι και στην περίπτωση που έχουμε αποτυχία τερματίζουμε το πρόγραμμα. | Ας εξετάσουμε την κλάση **Vector** που είδαμε στην ενότητα της υπερφόρτωση τελεστών. Ο προσδιοριστής //nothrow// σε συνδυασμό με τον τελεστή **new** μας υποχρεώνει να ελέγξουμε την επιστρεφόμενη τιμή του τελεστή **new** για να δούμε έαν έχει αποτύχει η διαδικασία δέσμευσης μνήμης ή όχι και στην περίπτωση που έχουμε αποτυχία τερματίζουμε το πρόγραμμα. | ||
- | <code cpp Vector.cpp> | + | <code cpp Vector.hpp> |
#include < | #include < | ||
#include < | #include < | ||
Line 18: | Line 18: | ||
int & | int & | ||
}; | }; | ||
+ | </ | ||
+ | <code cpp Vector.cpp> | ||
+ | #include " | ||
Vector:: | Vector:: | ||
size = length; | size = length; | ||
Line 35: | Line 38: | ||
int & | int & | ||
- | if(pos>=length()) { | + | if(pos>=size) { |
cerr << " | cerr << " | ||
| | ||
Line 46: | Line 49: | ||
<code cpp VectorUse.cpp> | <code cpp VectorUse.cpp> | ||
- | #include " | + | #include " |
int main() { | int main() { | ||
Line 60: | Line 63: | ||
Η παραγωγή ενός // | Η παραγωγή ενός // | ||
- | <code cpp Vector.cpp> | + | <code cpp Vector.hpp> |
#include < | #include < | ||
#include < | #include < | ||
Line 75: | Line 78: | ||
int & | int & | ||
}; | }; | ||
+ | |||
+ | </ | ||
+ | |||
+ | <code cpp Vector.cpp> | ||
+ | #include " | ||
Vector:: | Vector:: | ||
Line 97: | Line 105: | ||
<code cpp VectorUse.cpp> | <code cpp VectorUse.cpp> | ||
- | #include " | + | #include " |
int main() { | int main() { | ||
Line 107: | Line 115: | ||
Vector v(size); | Vector v(size); | ||
} catch(std:: | } catch(std:: | ||
- | cout << " | + | |
- | continue; | + | |
+ | continue; | ||
+ | } | ||
+ | exit(-1); | ||
} | } | ||
for(int i=0; i<size; i++) | for(int i=0; i<size; i++) | ||
Line 117: | Line 128: | ||
<WRAP tip 80% center round> | <WRAP tip 80% center round> | ||
- | Στο παραπάνω απλό παράδειγμα είναι προφανές ότι είναι πιο απλό να ελέγξει κανείς το μέγεθος της παραμέτρου //size// πριν καλέσει τον κατασκευαστή. Σε αυτή την περίπτωση, | + | Στο παραπάνω απλό παράδειγμα είναι προφανές ότι είναι πιο απλό να ελέγξει κανείς το μέγεθος της παραμέτρου //size// πριν καλέσει τον κατασκευαστή. Σε αυτή την περίπτωση, |
</ | </ | ||
+ | |||
===== Τύποι παραγόμενων εξαιρέσεων ===== | ===== Τύποι παραγόμενων εξαιρέσεων ===== | ||
Line 151: | Line 163: | ||
cout << "Enter option (1-5): "; | cout << "Enter option (1-5): "; | ||
cin >> option; | cin >> option; | ||
- | | + | |
MyException ex; | MyException ex; | ||
switch(option) { | switch(option) { | ||
Line 170: | Line 182: | ||
break; | break; | ||
default: | default: | ||
- | c = -10; throw c; // throw a character | + | c = -10; |
+ | | ||
break; | break; | ||
} | } | ||
Line 197: | Line 210: | ||
} | } | ||
</ | </ | ||
- | πιάνει όλους τους τύπους | + | διαχειρίζεται όλους τους τύπους |
- | </ | + | |
- | <WRAP tip 80% center round> | + | Εφόσον, χρησιμοποιήσετε |
- | Στον παραπάνω κώδικα μπορείτε να παρατηρήσετε τα διαφορετικά μηνύματα που παράγονται ανάλογα με τον τύπο της εξαίρεσης. Παρατηρήστε επίσης ότι αν και παράγεται ένα αντικείμενο τύπου //short int//, το οποίο | + | |
</ | </ | ||
- | |||
- | ===== Κληρονομικότητα εξαιρέσεων ===== | ||
- | |||
- | Ας υποθέσουμε ότι έχουμε τη σχέση κληρονομικότητας μεταξύ των κλάσεων **BaseException** και **DerivedException**, | ||
- | |||
- | <code cpp BaseException.h> | ||
- | using namespace std; | ||
- | |||
- | class BaseException: | ||
- | protected: | ||
- | int a; | ||
- | public: | ||
- | BaseException(int a) { this->a = a; } | ||
- | const char* what() const throw() { | ||
- | //char s[64]; | ||
- | char *s = new char [64]; | ||
- | sprintf(s, " | ||
- | return s; | ||
- | } | ||
- | }; | ||
- | </ | ||
- | |||
- | <code cpp DerivedException.h> | ||
- | #include " | ||
- | using namespace std; | ||
- | |||
- | class DerivedException: | ||
- | int b; | ||
- | public: | ||
- | DerivedException(int a, int b): BaseException(a) { this->b = b; } | ||
- | const char* what() const throw() { | ||
- | char *s = new char [64]; | ||
- | sprintf(s, " | ||
- | return s; | ||
- | } | ||
- | }; | ||
- | </ | ||
- | |||
- | <code cpp ExceptionUse.cpp> | ||
- | #include < | ||
- | #include " | ||
- | using namespace std; | ||
- | |||
- | int main() { | ||
- | try { | ||
- | int option; | ||
- | cout << "Enter option (1-2): "; | ||
- | cin >> option; | ||
- | BaseException bex(-2); | ||
- | DerivedException dex(4,5); | ||
- | switch(option) { | ||
- | case 1: | ||
- | throw bex; | ||
- | break; | ||
- | case 2: | ||
- | throw dex; | ||
- | break; | ||
- | } | ||
- | } catch(BaseException ex) { | ||
- | cout << ex.what(); | ||
- | } catch(DerivedException ex) { | ||
- | cout << ex.what(); | ||
- | } | ||
- | return 0; | ||
- | } | ||
- | </ | ||
- | |||
- | O παραπάνω κώδικας παράγει το παρακάτω //warning// κατά τη μεταγλώττιση: | ||
- | < | ||
- | ExceptionUse.cpp: | ||
- | } catch(DerivedException &ex) { | ||
- | ^ | ||
- | ExceptionUse.cpp: | ||
- | } catch(BaseException &ex) { | ||
- | ^ | ||
- | </ | ||
- | |||
- | το οποίο εν συντομία λέει ότι ένα exception τύπου // | ||
- | |||
- | Εκτελέστε όμως τον παραπάνω κώδικα (παρά το warning) δίνοντας ορίσμα τους αριθμούς 1 και 2. Το αποτέλεσμα είναι το εξής: | ||
- | < | ||
- | gthanos@gthanos-DESKTOP: | ||
- | Enter option (1-2): 1 | ||
- | BaseException, | ||
- | gthanos@gthanos-DESKTOP: | ||
- | Enter option (1-2): 2 | ||
- | BaseException, | ||
- | </ | ||
- | |||
- | Παρατηρήστε ότι ενώ στην 2η περίπτωση παράγεται ένα // | ||
- | |||
- | Η απάντηση στο παραπάνω ερώτημα είναι ότι αν και παράγεται ένα αντικείμενο τύπου // | ||
- | |||
- | Ο τρόπος για να δουλέψει σωστά ο παραπάνω κώδικας είναι μέσα στο //catch block// να μην περάσουμε το αντικείμενο γιατί δημιουργείται αντίγραφο, | ||
- | |||
- | <code cpp ExceptionUse.cpp> | ||
- | #include < | ||
- | #include " | ||
- | using namespace std; | ||
- | |||
- | int main() { | ||
- | try { | ||
- | int option; | ||
- | cout << "Enter option (1-2): "; | ||
- | cin >> option; | ||
- | BaseException bex(-2); | ||
- | DerivedException dex(4,5); | ||
- | switch(option) { | ||
- | case 1: | ||
- | throw bex; | ||
- | break; | ||
- | case 2: | ||
- | throw dex; | ||
- | break; | ||
- | } | ||
- | } catch(BaseException &ex) { | ||
- | cout << ex.what(); | ||
- | } catch(DerivedException &ex) { | ||
- | cout << ex.what(); | ||
- | } | ||
- | return 0; | ||
- | } | ||
- | </ | ||
- | |||
- | Πλέον το αποτέλεσμα της εκτέλεσης είναι το αναμενόμενο | ||
- | < | ||
- | gthanos@gthanos-DESKTOP: | ||
- | Enter option (1-2): 1 | ||
- | BaseException, | ||
- | gthanos@gthanos-DESKTOP: | ||
- | Enter option (1-2): 2 | ||
- | DerivedException, | ||
- | </ | ||
<WRAP tip 80% center round> | <WRAP tip 80% center round> | ||
- | Το πιάσιμο | + | Στον παραπάνω κώδικα μπορείτε να παρατηρήσετε τα διαφορετικά μηνύματα που παράγονται ανάλογα με τον τύπο |
</ | </ | ||
<WRAP tip 80% center round> | <WRAP tip 80% center round> | ||
- | Είναι προφανές ότι η σειρά των //catch blocks// θα έπρεπε να είναι | + | Στον παραπάνω κώδικα παρατηρήστε ότι για |
</ | </ | ||
- | |||
- | ===== Stack Unwinding ===== | ||
- | |||
- | Κατά την δημιουργία ενός // | ||
- | |||
- | <code cpp StackUnwinding.cpp> | ||
- | #include < | ||
- | // called by FFF() | ||
- | void FFFF() { | ||
- | std::cout << "Start FFFF\n"; | ||
- | std::cout << "FFFF throwing int literal exception\n"; | ||
- | throw 100; | ||
- | std::cout << "End FFFF\n"; | ||
- | |||
- | } | ||
- | // called by FF() | ||
- | void FFF() { | ||
- | std::cout << "Start FFF\n"; | ||
- | FFFF(); | ||
- | std::cout << "End FFF\n"; | ||
- | } | ||
- | // called by F() | ||
- | void FF() { | ||
- | std::cout << "Start FF\n"; | ||
- | try { | ||
- | FFF(); | ||
- | } catch(char) { | ||
- | std::cerr << "FF caught double exception\n"; | ||
- | } | ||
- | std::cout << "End FF\n"; | ||
- | } | ||
- | // called by main() | ||
- | void F() { | ||
- | std::cout << "Start F\n"; | ||
- | try { | ||
- | FF(); | ||
- | } catch (int) { | ||
- | | ||
- | } catch (char) { | ||
- | | ||
- | } | ||
- | std::cout << "End F\n"; | ||
- | } | ||
- | |||
- | int main() { | ||
- | std::cout << "Start main\n"; | ||
- | try { | ||
- | F(); | ||
- | } catch (int) { | ||
- | std::cerr << "main caught int exception\n"; | ||
- | } | ||
- | std::cout << "End main\n"; | ||
- | return 0; | ||
- | } | ||
- | </ | ||
- | |||
- | Το αποτέλεσμα που εκτυπώνεται στην οθόνη είναι το εξής: | ||
- | < | ||
- | Start main | ||
- | Start F | ||
- | Start FF | ||
- | Start FFF | ||
- | Start FFFF | ||
- | FFFF throwing int literal exception | ||
- | F caught int exception | ||
- | End F | ||
- | End main | ||
- | </ | ||
- | |||
- | H εξέλιξη του //program stack// στο παρακάτω πρόγραμμα δίνεται στο παρακάτω διάγραμμα. Παρατηρήστε ότι το exception παράγεται στη συνάρτηση **FFFF()**, αλλά " | ||
- | |||
- | {{ : | ||
- | |||
- | ===== Διαχείριση μίας εξαίρεσης και παραγωγή νέας εξαίρεσης κατά την διαχείριση της ===== | ||
- | |||
- | Κάποιες φορές είναι επιθυμητό να διαχειριστούμε μία εξαίρεση προκειμένου να κλείσουμε κάποιο // | ||
- | |||
- | <code cpp PPMImageSample.cpp> | ||
- | #include < | ||
- | #include < | ||
- | #include <ios> | ||
- | #include < | ||
- | |||
- | using namespace std; | ||
- | |||
- | class PPMImage { | ||
- | int width, height, colordepth; | ||
- | int **raster; | ||
- | public: | ||
- | PPMImage(char *filename) { | ||
- | string str; | ||
- | unsigned char red, green, blue; | ||
- | ifstream in(filename); | ||
- | if(!in.is_open()) { | ||
- | std:: | ||
- | throw fex; | ||
- | } | ||
- | try { | ||
- | in >> str; | ||
- | in >> str; | ||
- | width = atoi(str.c_str()); | ||
- | in >> str; | ||
- | height = atoi(str.c_str()); | ||
- | in >> str; | ||
- | colordepth = atoi(str.c_str()); | ||
- | raster = new int*[height]; | ||
- | for(int row=0; row< | ||
- | raster[row] = new int[width]; | ||
- | for(int row=0; row< | ||
- | for(int col=0; col< | ||
- | cin >> str; | ||
- | red = (unsigned char) atoi(str.c_str()); | ||
- | cin >> str; | ||
- | green = (unsigned char) atoi(str.c_str()); | ||
- | cin >> str; | ||
- | blue = (unsigned char) atoi(str.c_str()); | ||
- | raster[row][col] = 0; | ||
- | raster[row][col] = (red << 16) | (green << 8) | blue; | ||
- | } | ||
- | } | ||
- | } | ||
- | catch(std:: | ||
- | cerr << " | ||
- | in.close(); | ||
- | throw ex; | ||
- | } | ||
- | } | ||
- | | ||
- | ~PPMImage() { | ||
- | for(int row=0; row< | ||
- | delete raster[row]; | ||
- | delete raster; | ||
- | } | ||
- | | ||
- | int **getRaster() { return raster; } | ||
- | | ||
- | }; | ||
- | |||
- | int main(int argc, char *argv[]) { | ||
- | PPMImage *imgptr=nullptr; | ||
- | try{ | ||
- | imgptr = new PPMImage(argv[1]); | ||
- | } | ||
- | catch(ios_base:: | ||
- | cerr << "File '" | ||
- | } | ||
- | catch(bad_alloc &ex) { | ||
- | cerr << " | ||
- | if (imgptr!=nullptr) { | ||
- | cerr << " | ||
- | if(imgptr-> | ||
- | cerr << " | ||
- | delete imgptr-> | ||
- | } | ||
- | else { | ||
- | cerr << " | ||
- | } | ||
- | delete imgptr; | ||
- | } | ||
- | else { | ||
- | cerr << " | ||
- | } | ||
- | } | ||
- | delete imgptr; | ||
- | return 0; | ||
- | } | ||
- | </ | ||
- | |||
- | Το ενδεικτικό αρχείο εισόδου είναι το παρακάτω: | ||
- | |||
- | <code cpp 3x2.ppm> | ||
- | P3 | ||
- | 3 -2 255 | ||
- | 255 0 0 255 255 0 0 255 255 | ||
- | 255 0 255 0 255 0 128 128 128 | ||
- | </ | ||
- | |||
- | Από τον παραπάνω κώδικα μπορούμε να συμπεράνουμε τα εξής: | ||
- | - Εφόσον παράγεται ένα // | ||
- | - Εάν εφαρμόσω τον τελεστή **delete** σε ένα δείκτη που έχει την τιμή **nullptr**, | ||
- | |||
- | ==== Ένα 2ο παράδειγμα ==== | ||
- | |||
- | Στο προηγούμενο παράδειγμα κάντε την εξής αλλαγή. Αντικαταστήστε το //catch block// στον κατασκευαστή με το παρακάτω: | ||
- | |||
- | <code cpp> | ||
- | catch(std:: | ||
- | cerr << " | ||
- | in.close(); | ||
- | throw ex; | ||
- | } | ||
- | </ | ||
- | |||
- | Το //exception std:: | ||
- | < | ||
- | $> ./ | ||
- | std:: | ||
- | terminate called after throwing an instance of ' | ||
- | what(): | ||
- | Aborted (core dumped) | ||
- | </ | ||
- | |||
- | Ο λόγος που συμβαίνει το παραπάνω είναι ότι το όταν το //catch block// παράγει και πάλι το // | ||
- | |||
- | <code cpp> | ||
- | catch(std:: | ||
- | cerr << " | ||
- | in.close(); | ||
- | throw; | ||
- | } | ||
- | </ | ||
- | ===== Δήλωση των εξαιρέσεων που παράγουν οι συναρτήσεις (exception specifiers) ===== | ||
- | |||
- | Κατά τη δήλωση μίας συνάρτησης είναι δυνατόν να ορίσετε εάν αυτή μπορεί να παράγει κάποιου είδους // | ||
- | - '' | ||
- | - '' | ||
- | - '' | ||
- | |||
- | Τους παραπάνω ορισμούς είναι δυνατόν να τους συναντήσετε στις // | ||
- | |||
- | /* | ||
- | ===== Function try blocks ===== | ||
- | */ | ||
- | |||
- | |||
- | |||
- | |||
- | |||
cpp/exception.txt · Last modified: 2023/05/15 14:01 by gthanos